Nieruchomości w Rovinju. Domy, wille i mieszkania z widokiem na morze.

Rovinj leży na zachodnim wybrzeżu Istrii między Porecem a Pulą i według spisu z 2021 roku liczy w samym mieście ok. 12 970 mieszkańców. Stare miasto wznosi się na wzgórzu, które dawniej otaczało morze; od XVIII wieku jest połączone ze stałym lądem. Według spisu z 2011 roku ok. 11 procent ludności należało do mniejszości włoskiej, dlatego w Rovinju mówi się także po włosku. Do lotniska koło Puli jest ok. 40 km, z Krakowa samochodem ok. 1 030 km, czyli ok. jedenastu godzin.

W latach 1283–1797 Rovinj należał do Republiki Weneckiej, następnie do końca I wojny światowej w 1918 roku do Austrii, a potem Austro-Węgier, w latach 1918–1947 do Włoch, później do Jugosławii, a od uzyskania niepodległości w 1991 roku do Chorwacji. Symbolem starego miasta jest kościół św. Eufemii: obecna barokowa budowla powstała w latach 1725–1736 na pozostałościach wczesnochrześcijańskiego kościoła. Dzwonnica o wysokości 60 m powstała już w latach 1654–1680 na wzór kampanili San Marco w Wenecji, a posąg św. Eufemii na jej szczycie służy zarazem jako wiatrowskaz.

W starym porcie rybackim wciąż cumują batany, tradycyjne płaskodenne drewniane łodzie z tego regionu. Założone w 2004 roku Muzeum Batany na starym mieście chroni tradycję ich budowy i figuruje na liście dobrych praktyk UNESCO w zakresie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Przed wybrzeżem leży ok. 22 wysp i wysepek archipelagu Rovinja, m.in. Czerwona Wyspa i wyspa Sveta Katarina, na które z portu płynie się łodzią ok. 15 minut.

Ok. 1,5 km na południe od starego miasta zaczyna się park leśny Zlatni rt: 52 hektary lasu piniowego tuż nad morzem, do którego dojdzie się pieszo w ok. 15 do 20 minut. Ok. 9 km na północ leży Kanał Limski, zatoka przypominająca fiord o długości ponad 11 km, znana z hodowli ostryg i małży.